Waarom hebben we het zo druk?
Het klassieke ‘we hebben het allemaal zo druk!’ loopt zo z’n spuigaten uit, vind ik. Als ik mijn grootouders vraag wat het grootste verschil is met vroeger, dan zeggen ze vaak dat het leven een stuk minder druk en moeilijk was. ‘Kind, het was allemaal een stuk minder ingewikkeld’. Die voel ik wel. Ze hebben zelfs medelijden met mij en mijn zusje, omdat we het zo druk hebben.
Dopamine-machine
Dat die duidelijkheid mij zo fijn lijkt, ligt denk ik ook aan mijn ervaring met de wereld. Of zoals ik de wereld noem: ‘dopamine-machine’. Want dat is het. hè? Alles is erop gericht om je aandacht te trekken en je snelle dopamine te geven, zodat je je even goed voelt en het weer doet. Fast fashion, sociale media, nieuwsmedia… allemaal gericht op het krijgen van jouw aandacht. Tijdens mijn master communicatiewetenschap zei een docent een keer: de huidige wereld draait niet meer om geld, maar om aandacht. Aandacht is de nieuwe valuta.
Prioriteiten stellen
Voor iemand met een Dopamina’s-brein is dat lastig. Aandacht is namelijk een dingetje. Ik heb een beetje teveel aandacht (niet te weinig, zoals de diagnose je doet denken). Daardoor springt het snel van het ene glimmende dingetje naar het ander. I cannot help it, sorry not sorry. Dan vind mijn brein het ook nog moeilijk om te beslissen wat prioriteit krijg. In een wereld waarin er wordt gedaan alsof álles belangrijk is, zodat mijn aandacht er naartoe gaat en ik er iets mee doe… is dat lastig. Understatement van het jaar. Vind je het gek dat het voelt alsof ik een nietsnut ben, omdat ik het niet voor elkaar krijg om: te werken, een relatie te onderhouden, mijn familie te zien, te sporten en een killer body te bouwen, perfect te zijn in mijn hobby’s, een spik-en-span-glimster-huishouden te hebben, een groep vrienden elke dag te zien…Ja doei. Ik word alweer moe als ik het schrijf.
‘Dan heb ik maar ronde wiebelbillen’
De laatste tijd ben ik dan ook gaan nadenken wat ik nou écht belangrijk vind. Waar krijg ik energie van? Wat moet nou écht? Waar gaat mijn energie naartoe? Mijn conclusie is dat de moderne maatschappij maar eens wat minder van ons moet verwachten. Huisvrouw zijn is een fulltime baan en vaak hebben we die al, dus waarom zou ik me dan schuldig voelen als ik liever een blog schrijf dan de keuken opruim? Ik verkies koffie drinken en lachen, boven me kapot werken. Tja, en dan heb ik maar ronde wiebelbillen, omdat ik niet elke avond in de gym sta. Ik beweer niet dat ik nu ‘genezen’ ben, hoor. Het begint gewoon bij bewustwording en die komt steeds meer. Steeds vaker sta ik stil bij dat dwingende gevoel van ‘ik móét dit allemaal nú doen!’ en besef ik hoe erg dat mijn tijd niet waard is. Niet meer rennen, vliegen, vallen, opstaan en weer doorgaan. Nee, ik wil lopen, even zitten, om me heen kijken en genieten van het leven dat ik heb.
Liefs!
Lees hier wekelijks met onze gastbloggers mee. Ze schrijven over alle onderwerpen rondom ADHD. Een feestje van herkenning!
4 reacties
Een paar weken geleden begon ik vreemd gedrag van mijn man op te merken en ontdekte ik dat mijn man iemand ziet. Hij begon laat van zijn werk terug te komen, hij gaf nauwelijks meer om mij of de kinderen, soms gaat hij uit en komt hij ongeveer 2-4 dagen niet thuis. Ik heb er alles aan gedaan om dit probleem op te lossen, maar het mocht niet baten. Ik maakte me grote zorgen en had hulp nodig. Toen ik op een dag op internet aan het surfen was, kwam ik een website tegen die suggereerde dat Dr. Sunny huwelijksproblemen kan helpen oplossen, verbroken relaties kan herstellen, enzovoort. Ik nam contact met hem op en hij beloofde me te helpen met een verzoeningsspreuk. Ik deed alles wat hij me vroeg te doen en net als bij Rodicase kreeg ik resultaten. Hij begon te bekennen wat hij allemaal had gedaan en vroeg me om hem een tweede kans te geven om het goed te maken. Dankzij Dr. Sunny is mijn man nu liefdevoller en verantwoordelijker. Neem contact op met Dr. Sunny via deze Whatsapp-contacten +2348082943805 of e-mail: drsunnydsolution1@gmail.com
Hulde!!! Ik had het hier vandaag ook met m’n gynaecoloog over in verband met PMDD die mogelijke ad(h)d versterkte of andersom. Volgens haar is de sleutel ook minder doen. Makkelijker gezegd dan gedaan maar soms gewoon f*ck it denken is top! Zet m op Lorin!
Wouw dit is zo herkenbaar. Soms probeer ik echt echt om een verhaal te volgen als iemand me iets verteld wat me totaal niet boeit, maar het lukt me gewoon niet. En al zeker niet als er ook nog andere mensen op de achtergrond aan het praten zijn en ik die week ook nog een sollicitatiegesprek gesprek heb en een rijexamen.