ADHD en medicatie. Dingetje. De meningen erover zijn nogal verdeeld. En in een tijd waarin iedereen sowieso al mega snel op de teentjes getrapt is, is het vooral een erg gevoelig onderwerp. Dus bij deze mijn disclaimer: het boeit me niet dat die meningen verdeeld zijn. Ik ga niet roeptoeteren dat elke keuze oké is. Dat is het sowieso. Want: jouw keuze is van jou. En lekker boeie wat de wereld er van vindt. Verkondig je mening op internet en de beeldschermpolitie rukt uit. Op volle kracht. Als het even kan nog met de ME op standby.
Ik gebruik medicatie voor mijn ADD. Niks controversieels aan. Dat ik het labeltje pas op latere leeftijd kreeg is niet voor niets. Eerder had ik het op mijn manier onder controle. Tot het door die stomme hormonen niet meer zo was. Mijn hulpjes: medicatie. Niet alleen voor mijn ADD, maar ook voor mijn hormonen. Ik ga er ontzettend lekker op. Zo lekker zelfs, dat ik dagen heb dat ik denk: werkt die medicatie eigenlijk wel?
Nou, ik kan je vertellen: JA DIE WERKT!
Een paar weken geleden was ik een dag mijn medicatie vergeten. Ik gebruik Elvanse en die werkt echt 12 uur lang. Niet zoals methyl dat het op papier 12 uur zou moeten werken, maar je in praktijk amper vijf uur later alweer bij moet slikken. Kom je er dan zoals ik om 11 uur pas achter dat je je pilletje vergeten bent, dan ben je dus de Sjaak. Geheid dat je als je dan toch je Elvanse neemt, je ’s avonds urenlang naar het behang ligt te staren omdat je brein nog op volle toeren draait terwijl de rest van de wereld al lang op één oor ligt. Wel handig trouwens als je eens een nachtje door wilt halen als je een feestje hebt of als je leren moet voor een examen of zo.
Hoe ik dat weet? Nou. Laatst had ondergetekende per ongeluk om tien uur ‘s avonds in plaats van vitamientjes per ongeluk een pilletje Elvanse gepakt. Ik heb ieder uur van de klok gezien. Lag helemaal hyper naar het plafond te staren. Was op zich handig geweest als ik een feestje had gehad ofzo. Maar niet als je de volgende dag gewoon weer braaf voor de baas paraat moet zijn. Tip van flip: leg je medicatie niet naast andere medicijnpotjes.
Maar goed, ik was dus mijn medicatie vergeten. En het was maar goed dat het een zaterdag was. Als ik die dag had moeten werken, dan was het niet goedgekomen geloof ik. Mijn gedachten waren niet te stoppen. De hele dag door had ik de herrie van een drukke ochtendshow op Radio538 in mijn hoofd in plaats van Sky Radio zoals ik dat met medicatie gewend ben. Ik werd er echt gek van. Met medicatie kan ik gedachten ‘parkeren’ zodat ik het kan focussen op wat het dan ook is dat ik moet doen. Nu was dat kansloze missie.
Gooi er een goede dosis paniek bij, omdat ik iemand een berichtje gestuurd had dat ik spannend vond om te sturen en het antwoord pas de volgende dag kwam. Ik werd echt gestóórd van mezelf. Geen rust in mijn hoofd, gierende paniek in mijn lijf. Elke vijf minuten panisch mijn telefoon checkend of er al een antwoord was. Echt hoor, er was geen land met mij te bezeilen. Ik wil geloof ik niet eens weten hoe hoog mijn bloeddruk was die dag. Niks van wat ik tijdens counseling geleerd had, werkte. Ik was gewoon te ver heen. En was me daar ook totaal van bewust. Uiteindelijk heb ik mijn beste vriendin gebeld die sinds kort ook het labeltje ADHD heeft. Zij snapte me. Dat machteloze gevoel, dat je je zó ellendig voelt omdat je jezelf en je gedachten niet meer onder controle hebt. Je jezelf weer zo ‘ouderwets’ naar beneden kunt denken, dat niets meer goed is. Dát had ik gelukkig echt al een hele tijd niet meer gehad.
Die dag was natuurlijk een samenloop van omstandigheden. Een tsunami. Die dag was de ultieme foute cocktail: een nacht met te weinig slaap, hormonen die de boel op scherp zetten, een flinke dosis RSD en als kers op de taart: geen medicatie. Gelukkig waren mijn kinderen die dag bij hun vader en kon ik mezelf die dag afzonderen van de wereld. Uiteindelijk lag ik die avond om negen uur al totaal uitgeput op bed. Plannen al láng gecanceld. Proberen nog een beetje lief voor mezelf te zijn door lekker lang te douchen. Maar vooral: slapen. Stoppen met mezelf in de weg lopen. Morgen weer een dag.
Ik had in elk geval wél een duidelijk antwoord op die vraag die wel eens door mijn hoofd ging. Werkt die medicatie eigenlijk wel? Ja. Volmondig ja. Check check dubbelcheck elke ochtend of ik mijn medicatie wel gehad heb. Want hoe gezellig die hysterisch drukke ochtendshow van Radio 538 ook klinkt: ik heb toch echt liever Sky Radio op de achtergrond.
