Aangenaam, Paulien van Bunnik, nieuwbakken ADHD’er! Afgelopen maart, vlak voor mijn 40e verjaardag, kreeg ik de “diagnose”. Wat een jeukwoord, alsof het een enge ziekte is. Tuurlijk; ADHD breinen hebben een gebruiksaanwijzing. Maar geldt dat niet voor álle breinen? ADHD, ASS, HB of neurotypisch; iedereen is anders en heeft zijn of haar eigen sterktes en zwaktes.
Ik twijfelde daarom ook een hele tijd of ik wel een “diagnose” wilde
Tuurlijk, het zat me regelmatig in de weg, mijn hoofd is een zeef en plannen is niet per se mijn grootste hobby. Maar; het is nou ook weer niet zo dat ik niet functioneer in het dagelijks leven. Ik was je stereotype “makkelijke kind”. Leerde makkelijk, haalde altijd hoge cijfers, maakte makkelijk vriendjes en vriendinnetjes, was creatief. Al met al een rustig, dagdromerig meisje.
De ellende begon pas toen ik fulltime ging werken en een partner en twee kinderen kreeg
Haha dat klinkt een beetje vreemd, natuurlijk was mijn gezin geen ellende, ik houd van ze tot de maan en soms achter het behang 😉 Maar je snapt vast wat ik bedoel; het werd ineens teveel om al die ballen in de lucht te houden. Maar dat toegeven? Hell no! Regelmatig dacht ik “nou kom op Paulien, als al die andere malloten dit kunnen dan moet het jou toch ook lukken??” Toch vroeg ik nog steeds niet om hulp, want;
Mijn hoog associatieve brein was juist een zegen in mijn werk
Sinds 2015 werk ik als creatief ondernemer; ik startte met het ontwerpen en schrijven van cv’s en dat ontwikkelde zich tot volledige personal branding coaching in de afgelopen jaren. In dit werk is het juist een zegen dat ik anders denk, overal mogelijkheden in zie, en van iedere drol nog een feestje weet te maken. Ik gebruik mijn socials als een soort dagboek 🤣 waar ik al mijn brainfarts de wereld in slinger. Niet altijd even strategisch, maar mijn neiging tot oversharen zorgt er wél voor dat mensen mij snel leren kennen, en vertrouwen. Het enthousiasme spat van mijn posts – krijg ik regelmatig te horen – en daardoor krijg ik “als vanzelf” de ene na de andere aanvraag mijn DM binnen.
Hoe bedenk je het toch iedere keer weer??
Hoor ik regelmatig. “Jij hebt iedere keer van die toffe ideeën, en je gaat ze ook gewoon gelijk uitvoeren!” Ooo dus dat heeft niet iedereen? 😉 daar heb ik inmiddels dus mijn werk van gemaakt. Superlekker voor mijn bedrijf, en mijn ego. Dik succes dus zou je denken!
Maar thuis werkt mijn brein wat minder lekker mee
Na een hele dag in hyperfocus in en aan mijn bedrijf te hebben gewerkt, is alle energie daarna OP. Vergeet ik een broodtrommel met beschimmelde appel voor de 10e keer mee terug naar huis te nemen, bedenk ik thuis O JA KAK we moesten voor morgen nog een knutsel voor school regelen, vergeet ik een nieuwe wc rol op te hangen terwijl alles op is, you get the picture. THANK GOD dat ik een superfijne vent thuis heb; Floris. Hij doet de boodschappen, de klusjes, de was. “Jij doet de kinderen, ik de rest” zegt hij dan. Door zijn onregelmatige werk op de ambulance draai ik vrijwel alle “ochtend- en bedtijd-diensten” met de kids, ben hun taxichauffeur, sleep ze naar de tandarts, etc. Prima verdeling op zich, zou je denken. Maar toch is ook dit nog vaak te veel. Mijn hoofd kan niet zoveel details naast elkaar tegelijk onthouden, en ik geef dan toch meer prioriteit aan mijn klanten dan aan de knutsel voor school.
Uiteindelijk komt het altijd goed, maar voel ik me toch schuldig
En dat is fakking vermoeiend. Dus; het was tijd voor die diagnose, en om hulp leren vragen. Dat is weer een verhaal voor een volgende keer 😉
Lang verhaal kort; ik vind ADHD een vloek en een zegen tegelijk
Never a dull moment met Paulien, zullen we maar zeggen 🤣 in mijn werk is dat echt een groot aandeel van mijn succes geweest. Maar dat hoofd dat continu overuren draait, heeft even een break nodig.
Ik ben benieuwd; zie jij het als een vloek of als een zegen?
Liefs!
13 reacties
Hahaha, geen probleem. Ik realiseerde me net pas dat er ook een mogelijkheid was dat de bloggers misschien ook op mijn reactie hebben gereageerd 🤣🤣
Bestaat daar ook een belletje voor? 🔔😅
Tsja, die medicatie. Voor nu is het echt beter. Ook voor mezelf 😁 En dat is oké. 😃
❤️🐿️
O wauw, wat een herkenning in je verhaal. Vroeger een rustig meisje, kon goed leren en geen gedoe op school. (Behalve toen een juf me een lager cijfer gaf dan ik verdiend had. Want dat moest ik ook leren… Ik was het er thuis blijkbaar niet mee eens 🤣)
Afgezien van dat makkelijk vrienden maken, dat kon ik vroeger niet. Voelde me toch wel anders dan de rest. (Goh..🙄)
Maar die creatieve geest heb ik altijd wel gehad. Komt me gelukkig ook goed van pas in mijn werk. Ik sta voor de klas. En tegelijkertijd is het een uitdaging, want 1 goed geplaatste opmerking en ik ga met mijn klas een heeeeel lang zijpad op 😂😂
Achteraf gezien kreeg ik er last van toen mijn oudste geboren is. Alle ballen die ik (in mijn eigen hoofd) hoog moet houden… Al jaren kwam ik bij de huisarts met vermoeidheidsklachten, maar er was niks. Totdat die ADHD in beeld kwam. Man man, wat leverde dat veel puzzelstukjes op die eindelijk op hun plek vielen.
Ik geniet (over het algemeen) van mijn ADHD hoofd. Mijn eekhoorns die alle kanten opgaan en me veel leuks brengen.
Het liefst zou ik leven zonder medicatie, maar dat is nu nog geen optie. Das niet zo gezellig voor mijn kinderen. Maar ander werk… Daar ben ik nog niet klaar voor. Maar wie weet komt dat nog. 🤷🏻♀️
Eerst maar eens officieel gediagnosticeerd worden. 🤞🏻🤞🏻
O sorry, je reactie gelezen en dacht dat ik er al op had gereageerd 🤣 wat fijn die herkenning! Poeeee voor een klas staan dat lijkt mij dan weer een vat vol overprikkeling haha, respect!! 💪 Ik herken ook zo wat je zegt hoor, dat ADHD hoofd brengt je óók een hoop leuke dingen. Maar de rest.. en als je die medicatie nu gewoon ff nodig hebt dan is dat toch dikke prima. Ik wóu dat er een pilletje was dat bij mij goed werkte, maar helaas ga ik er teveel door ‘schommelen’. Hang in there! Ik ben benieuwd hoe je diagnosetraject gaat verlopen 😊
Dit is gewoon mijn verhaal… of nou ja, bijna dan toch. Ik was als kind niet creatief… En werk ik nu niet door burn-out maar inderdaad op m’n werk is niets mis met een beetje AD(H)D, daar heb ik structuur, kwamen mijn cliënten nooit iets te kort want ik vloog wel door het huis heen, was alles (maar dan ook alles) geregeld want agenda/mailbox MOEST leeg…
Maar thuis… 2 kinderen, beiden met gebruiksaanwijzing (wie niet tegenwoordig, i know) en dan al die afspraken, therapieën, tandarts, dokters, ziekenhuis, speeldates, plannen met de oudste voor z’n HBO (ook ADHD, dus heeft hulp nodig met plannen en organiseren), structuur bieden aan de jongste (ASS) en je raadt het al… ik heb natuurlijk alles behalve structuur…
En dat hoofd staat NOOIT stil… (mijn mond ook niet trouwens)…bedankt voor je herkennende verhaal, vooral het stukje “makkelijk” kind… ik was er ook zo 1… stil, nietszeggend, afgeleid, naar buiten kijkend, en nu… ben ik alles aan het inhalen in een razend tempo… (sorry omgeving en topvent die alles hier af en toe draaiende moet houden..)
Ahhh thnx voor je fijne en uitgebreide reactie, zo fijn hè die herkenning 💜 in ons gezin ook een mixje van ASS / ADHD / HB dus iedereen ook z’n eigen gebruiksaanwijzing 😬 maar dat is ook oké! Het heeft af en toe wat extra zoekwerk nodig wat voor iedereen goed werkt, maar uiteindelijk komen we er wel met z’n vieren! Enne.. geen sorry voor zeggen (note to self ook haha), je bent wie je bent, en naast jouw minder goede eigenschappen heb je ook een héleboel goede 💪
Leuk artikel, en heel herkenbaar..
Alle ballen verzamelen, geen probleem..
Maar hooghouden…pfff 🫠
Zo blij dat onze zoon niet meer op school zit, dat is al een bal minder..😅
Hahaha goeie, die onthoud ik 🤣 ja dat scheelt ook zeker denk ik, ik krijg echt een error van al die apps, mails, chatgroepen en afspraken voor twee verschillende klassen op school 😵💫 en thnx!
Heeeeel herkenbaar en ook precies het moment waarop het toch niet echt een zegen bleek te zijn: wanneer je niet alleen voor jezelf hoeft te zorgen 😂🫣
Toen ik mijn vriend ontmoette, was de boodschap waar hij zich écht aan moet houden: niet zuchten, je mag NIET zuchten als ik wat vergeet, soms doe, onhandig ben of wat dan ook…
Verder vind ik het een zegen 🥳🎉#altijd feest
Hahaha precies, alleen voor jezelf zorgen is nog “manageable” 😉 (al lagen er toen ook al overal stapels kleren, who am I kidding 🤣 maar dan had er niemand lást van). En helemaal eens; het is in ieder geval nooit saai haha!
Haha precies dit! Als ik geen telefoon had met reminders die gaan piepen dat er weer eens een high tea is op school of zo, dan vergat ik álles. En dat is tegelijkertijd zo irritant, want vroeger vergat ik dus niks. Maar ja, toen hoefde ik alleen mijn eigen dingen te onthouden 🤷🏻♀️ Dit zie ik dus wel echt als een vloek. Maar verder echt niet.
Leuke blog Paulien 😊
Hahaha ja precies dat, thank god voor online agenda’s en reminders 🤣 en thnx!!
Zoooooo herkenbaar! Incl. de top vent gelukkig. Zet m op Paulien! 🪩
Ooo wat fijn dat jij ook zo’n topvent thuis hebt zitten, dat scheelt wel een hoop hè 😉 maar in jouw werk werkt het dus ook niet per se in je nadeel?